خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





پراکنده‌های ناگهان 1

    نقطه پایان؛ شاید فراموشی است

    چاره‌ای نیست مگر نوشتن یا جایی نشان گذاشتن؛ مانند همان بندی که برخی سالخوردگان به انگشت می‌بندند تا فراموش نکنند. اما انگار نوشتن برای به یاد سپردن نیست؛ برای پشت سر گذاشتن است و برای گذشتن؛ همین که می‌نویسی‌اش فراموشش می‌کنی. دوراه پیش رو داری؛ یا بنویسی و جایی ماندگارشکنی یا ننویسی به تاریک‌نای درونت و ناخودآگاهت بفرستی. از هر راه که بروی به فراموشی می رسی؛ شاید روزی پیشامدی، دیدن کسی در خیابان یا تراوش بوی عطری، چراغی بیاندازد در ناخودآگاهت یا نوشته‌ات را جایی پیداکنی یا پیدا کنند و بخوانند تا دوباره زنده شود؛ اما تنها یک برش بدون پس زمینه است که زنده می شود؛ بدون هیچ پیشینه و پسینه‌ای؛ تار و پرسش‌برانگیز.


    این مطلب تا کنون 10 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : جایی ,
    پراکنده‌های ناگهان 1

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده