جستجو

تبلیغات


    تبلیغات شما در اینجا

پراکنده‌های ناگهان 1

    نقطه پایان؛ شاید فراموشی است

    چاره‌ای نیست مگر نوشتن یا جایی نشان گذاشتن؛ مانند همان بندی که برخی سالخوردگان به انگشت می‌بندند تا فراموش نکنند. اما انگار نوشتن برای به یاد سپردن نیست؛ برای پشت سر گذاشتن است و برای گذشتن؛ همین که می‌نویسی‌اش فراموشش می‌کنی. دوراه پیش رو داری؛ یا بنویسی و جایی ماندگارشکنی یا ننویسی به تاریک‌نای درونت و ناخودآگاهت بفرستی. از هر راه که بروی به فراموشی می رسی؛ شاید روزی پیشامدی، دیدن کسی در خیابان یا تراوش بوی عطری، چراغی بیاندازد در ناخودآگاهت یا نوشته‌ات را جایی پیداکنی یا پیدا کنند و بخوانند تا دوباره زنده شود؛ اما تنها یک برش بدون پس زمینه است که زنده می شود؛ بدون هیچ پیشینه و پسینه‌ای؛ تار و پرسش‌برانگیز.


    این مطلب تا کنون 24 بار بازدید شده است.
    ارسال شده در تاریخ دوشنبه 7 تير 1395
    منبع
    برچسب ها : جایی ,
    پراکنده‌های ناگهان 1

تبلیغات


    Ads

پربازدیدترین مطالب

آمار امروز چهار شنبه 6 ارديبهشت 1396

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر